FORMY TERAPII

Zapraszam do bliższego zapoznania się z poszczególnymi formami terapii

KINESIOTAPING

Kinesiotaping polega na aplikacji na ciele, w ściśle określony sposób, specjalistycznego elastycznego plastra. Nalepiony plaster jest źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych (nie jest nasączony żadnym lekiem) i w zależności od rodzaju plastra, sposobu i miejsca aplikacji, ma różnorakie oddziaływanie. Nalepiony plaster jest źródłem bodźców obieranych przez receptory rozmieszczone na skórze. Dzięki temu, odpowiednio zaaplikowany, odpowiedni rodzaj plastra, może działać przeciwbólowo, pełnić funkcję przypominającą (np. utrzymanie prawidłowej postawy), normalizować napięcie mięśniowe i powięziowe, pełnić funkcję korygującą w sytuacjach występowania nierównowagi mięśniowej.

Zastosowanie taśm:

 

  • Redukcji zmęczenia mięśni 
  • Poprawy funkcji mięśni nadmiernie rozciągniętych
  • Zmniejszenia patologicznego napięcia mięśni
  • Zwiększenia zakresu ruchu
  • Usprawnienia krążenia krwi i chłonki
  • Zmniejszenia zastojów tkankowych
  • Zmniejszenia stanów zapalnych
  • Zmniejsza niewłaściwe ustawienie spowodowane dysbalansem mięśniowym
  • Zwiększa zakres ruchu
  • Zmniejsza odczucia bólowego
  • Normalizacji napięcia mięśniowego i powięziowego

FASCIAL DISTORTION MODEL(FDM)

Fascial Distortion Model (FDM) – to rewolucyjna metoda, której twórcą był amerykański osteopata dr Stephen Typaldos, posiadająca własną diagnostykę i koncepcję terapeutyczną leczenia bólu i zaburzeń występujących w układzie powięziowym. Wiele jednostek chorobowych, kontuzji czy też obrażeń, prowadzi do strukturalnych zmian układu powięziowego, a te z kolei mogą manifestować się różnorodnymi dolegliwościami. Zastosowanie technik z zakresu FDM, prowadzi często już po pierwszym zabiegu do znacznej lub całkowitej poprawy objawów występujących u pacjenta. Za pomocą tej metody możemy znacznie przyspieszyć proces gojenia, regeneracji i powrotu do pełnego obciążenia.

FDM wskazania:

  • schorzeniach kręgosłupa
  • zespół bolesnego barku, zamrożenie barku,
  • zapalenie nad kłykci
  • artretyzm
  • stan po urazach mięśni
  • zapaleniach ścięgna Achillesa
  • przy wielu innych jednostkach chorobowych. Za pomocą tej metody możemy znacznie przyspieszyć proces gojenia, regeneracji i powrotu do pełnego obciążenia.

    TERAPIA TRZEWNA (WISCERALNA)

    Najnowsze badania radiologiczne, echograficzne, a także biochemiczne ukazują ogromną korelację schorzeń układu trzewnego z dolegliwościami związanymi z układem ruchu, a w tym przede wszystkim z kręgosłupem. Prawidłowe funkcjonowanie elementów trzewnych ma istotny wpływ na zdrowie człowieka, a zaburzenie w którymś z narządów może być przyczyną choroby czy dolegliwości Pacjenta lub przyczyniać się do podtrzymania złego stanu zdrowia nie pozwalając na efektywne uruchomienie fizjologicznych mechanizmów samoleczenia. Dysfunkcja jednego z narządów wewnętrznych może wpływać na zmianę napięć w układzie mięśniowym, więzadłowym, stawowym i powięziowym, a także trawiennym, oddechowym, naczyniowym, nerwowym czy moczowo-płciowym. Terapia trzewna polega na mobilizacji za pomocą delikatnych technik wykonywanych dłońmi terapeuty, które w tej metodzie są zarówno narzędziem diagnostycznym jak i terapeutycznym. Wyeliminowanie dysfunkcji w obrębie narządów wewnętrznych pozwala poprawić ich pracę, uruchomić naturalne procesy samoregulacji oraz osiągnąć długotrwały efekt leczenia dolegliwości bólowych w obrębie narządu ruchu.

          Często terapeuci zajmujący się leczeniem układu ruchu zajmują się skutkiem a nie przyczyną dolegliwości, która może mieć podłoże w dysfunkcji trzewnej. Poprzez manipulacje trzewne odzyskujemy prawidłową ruchomość, elastyczność i napięcia tkanek wokół danego narządu, a tym samym powodujemy lepsze jego ukrwienie. Szereg powiązań między organami wewnętrznymi oraz układem mięśniowo-szkieletowym, naczyniowym i nerwowym powoduje, że manipulacje wisceralne zostają włączone w kadr globalnego leczenia Pacjenta. Techniki wisceralne są bezbolesne, a Pacjenci zazwyczaj po terapii zgłaszają poprawę stanu swojego zdrowia.

     Wskazania do terapii trzewnej (wisceralnej):

    • przewlekłe i ostre bóle kręgosłupa
    • trudne i niespecyficzne bóle kręgosłupa
    • zespoły bólu rzutowanego
    • wysiłkowe nietrzymanie moczu
    • po przebytych wypadkach komunikacyjnych, po urazach klatki piersiowej czy jamy brzusznej
    • choroba Leśniowskiego-Crohna
    • zaburzenia trawienia (wzdęcia, zgagi, refluks, zaparcia).
    • bolesne miesiączkowanie
    • zapalenie trzustki
    • zapalenie jelit
    • choroba wrzodowa
    • zapalenie pęcherzyka żółciowego

      DRENAŻ LIMFATYCZNY

      Drenaż limfatyczny jest formą masażu leczniczego. Służy do likwidacji obrzęków, wysięków limfatycznych, obrzęków zastoinowych. Skraca czas resorpcji wysięków. Przeciwdziała powstawaniu chorób wywołanych zastojem chłonki. Masaż ten często stosowany u kobiet po mastektomii, pozwala on zmniejszyć obrzęk kończyny górnej powstały po usunięciu węzłów chłonnych. Drenaż limfatyczny twarzy usuwa obrzęki w okolicy oczu, pomaga zlikwidować przebarwienia, stosowany jest w celu oczyszczenia i stymulacji skóry twarzy.

      Celem drenażu limfatycznego jest:

      • usprawnienie krążenia chłonki w układzie limfatycznym
      • poprawa odporności organizmu, transportu wody i soli mineralnych
      • likwidacja obrzęków

       Przeciwwskazania do wykonywania masażu limfatycznego:

      • choroby zakaźne
      • obrzęki i wysięki w przebiegu ostrych stanów zapalnych (mogą zaostrzyć stan zapalny)
      • ostre zapalenie tkanki podskórnej
      • zmiany alergiczne na skórze
      • niewydolność krążenia w stadium III i IV w skali NYHA
      • zespół żyły głównej górnej

        TERAPIA PUNKTÓW SPUSTOWYCH

        Punkt spustowy to silnie podrażniona okolica w obrębie wzmożonego napięciowo pasma mięśnia szkieletowego lub powięzi mięśniowej. Punkt spustowy jest bolesny podczas palpacji i może prowadzić do specyficznych promieniujących bólów, napięć mięśniowych tych samych mięśni lub innych, a także do reakcji wegetatywnych. Punkty spustowe występują również w innych tkankach tj. skóra, tkanka tłuszczowa, ścięgna, więzadła, torebki stawowe, okostna. Pod wpływem nacisku powodują tkliwość oraz ból mający charakter promieniujący lub rzutowany. Pojawiają się często w mięśniach narażonych na długotrwałe przeciążenia. Powstają one na skutek m.in. stresu, przemęczenia, urazów i mikro urazów, zaburzeń układowych jak i pooperacyjnych, a także niewydolności mięśniowej.

        Terapia punktów spustowych to nie tylko sposób likwidowania napięć i tkliwość mięśni. Jest to forma całościowego rozwiązywania problemów w układzie mięśniowo -powięziowym, która nie ogranicza się tylko i wyłącznie do obszaru miejscowego zaburzenia czy miejsca bólu. Zaletą tej terapii jest możliwość wpływania na napięcie i elastyczność tkanek poprzez działanie pośrednie bez konieczności ingerowania w obszar bolesny dla pacjenta. Może to być korzystne w przypadku ostrych stanów zapalnych w pewnych obszarach ciała. Terapia punktów spustowych może być stosowana jako samodzielna technika lub też być uzupełnieniem innych technik i metod terapeutycznych.

         Wskazania do terapii:

            • bóle mięśni i stawów
            • ograniczenie ruchomości w stawie
            • osłabienie siły mięśniowej
            • przewlekły stres

        WCZESNE WSPOMAGANIE ROZWOJU

        Wczesne wspomaganie rozwoju jest formą pomocy dzieciom, których rozwój przebiega nieprawidłowo.

        Im wcześniej zostanie postawiona diagnoza i wdrożone zostaną działania stymulujące oraz wspomagające rozwój dziecka, tym lepsze będą dla niego rokowania i tym większa szansa na jego dobre funkcjonowanie.  Im szybciej dziecko trafi na rehabilitację, tym więcej można zdziałać. Ważne jest, by trafić do specjalisty zanim niemowlę wyrobi nieprawidłowe nawyki ruchowe, które w późniejszym czasie będą trudniejsze do zmiany.

        Oferta adresowana jest zarówno do dzieci z zaburzeniami rozwoju, przedwcześnie urodzonych, jak i do dzieci typowo rozwijających się w sytuacji, gdy rodzic ma wątpliwości co rozwoju ruchowego dziecka, czy też po prostu chciałby dowiedzieć się, jak prawidłowo pielęgnować, stymulować i wspomagać dziecko w prawidłowym rozwoju psychomotorycznym.

            Ustno-twarzowa terapia regulacyjna

            Ustno-twarzowa terapia regulacyjna jest całościową neurofizjologiczną koncepcją leczniczą stosowną w sensomotorycznych i ustno-twarzowych zaburzeniach u dzieci i dorosłych. Metoda polega na oddziaływaniu na mięśnie zaangażowane w proces mowy i żucia poprzez odpowiednie manipulacje terapeutyczne. Manipulacje te pozwalają na znormalizowanie napięcia mięśni oddechowych, twarzy, głowy jamy ustnej i klatki piersiowej odpowiedzialnych za prawidłowość wspomnianych procesów mowy, jedzenia i picia. Najlepsze efekty terapii można osiągnąć u niemowląt ze względu na dużą plastyczność mózgu.

            Pacjenci kwalifikujący się do ustno twarzowej terapii regulacyjnej:

            • dzieci z zaburzeniem napięcia mięśniowego
            • dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym
            • dzieci z syndromem Downa
            • pacjenci z porażeniem nerwu twarzowego
            • pacjenci po przebytym udarze mózgu

            Terapia stawów
            skroniowo-żuchwowych

            Dysfunkcje stawu skroniowo żuchwowego dotyczą ponad 60% naszej populacji. Bóle szczęki w okolicy uszu podczas szerokiego otwierania ust czy podczas jedzenia, trzaski stawowe bądź ograniczenia ruchomości są bardzo uciążliwe. Część osób próbuje zwalczyć problem stosując farmakoterapię lub zakładając szynę relaksacyjną, a niejednokrotnie wystarczy regularna współpraca z fizjoterapeutą, aby zażegnać większość problemów w obrębie stawów skroniowo-żuchwowych. Po przeprowadzeniu wywiadu, ocenie klinicznej pacjenta i badaniu funkcjonalnym, terapeuta poprzez zabiegi terapii manualnej takie jak mobilizacje tkanek miękkich na zewnątrz i wewnątrz ust, mobilizacyjne techniki wykonywane na kręgosłupie, masaż tkanek głębokich rozluźni mięśnie układu stomatognatycznego. Zostają wprowadzone ćwiczenia wzmacniające mięśnie i poprawiające propriocepcję.

            Pacjenci kwalifikujący się do terapii stawów skroniowo-żuchwowych:

                • Osoby po urazach mechanicznych w obrębie głowy, twarzy lub kręgosłupa szyjnego. Po upadku, poślizgnięciu, uderzeniu w podbródek, wypadku samochodowym.
                • Osoby po zabiegach chirurgicznych w obrębie stawów skroniowo – żuchwowych.
                • Osoby z bruksizmem (zgrzytania i zaciskania zębów, które przyczyniają się do ich ścierania) – reakcja organizmu na zwiększone napięcie emocjonalne i przewlekły stres.
                • Osoby z nieprawidłową postawą ciała prowadzącą do nadmiernego napięcia mięśni żucia i związanego z tym bólu.
                • Osoby z nawykowym żuciem gumy, obgryzaniem paznokci, nagryzaniem warg

             

            Objawy dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych:

                • nasilające bóle szczęki w okolicy uszu podczas jedzenia czy szerokiego otwierania ust
                • ograniczenie ruchomości lub nadmierna ruchomość w stawie
                • objaw przeskakiwania, trzeszczenia
                • bóle głowy, szyi, karku i i twarzy
                • zawroty głowy, mdłości
                • przerost mięśni żwaczy
                • łzawienie, dolegliwości bólowe w okolicy kącika wewnętrznego oka
                • szczękościsk
                • zbaczanie żuchwy podczas jej ruchu
                • poranna sztywność żuchwy
                • bóle zdrowych organicznie i strukturalnie zębów
                • problemy z dziąsłami: mrowienia, krwawienia, nadwrażliwość.

            MASAŻ

            Masaż niesie za sobą szereg pozytywnych konsekwencji. Aktywizuje działanie układu limfatycznego i krwionośnego, dzięki czemu tlen i substancje odżywcze w większej ilości trafiają do organizmu. Masaż klasyczny działa również na układ nerwowy – uspokaja lub pobudza pacjenta, powodując sprawniejsze przesyłanie bodźców do mięśni. Jako że masaż klasyczny poprawia ukrwienie, działa również na układ pokarmowy – przyspiesza przyswajanie substancji odżywczych i proces spalania materii. Masaż usprawnia ruchomość stawów, a także działa na mięśnie: zwiększa ich elastyczność, dzięki czemu pracują lepiej, są również lepiej ukrwione. Nie zapominajmy o wpływie masażu klasycznego na psychikę: zabieg wspomaga wydzielanie serotoniny, hormonu tkankowego, nazywanego „hormonem szczęścia”, poprawia więc nastrój, pełniąc funkcję relaksacyjną.
            Elementy masażu klasycznego wykorzystywane są w wielu innych stosowanych współcześnie technikach.

            Wskazania:
            Istnieje wiele wskazań do masażu klasycznego. Wykonuje się go przy skręceniach i stłuczeniach kończyn, przewlekłym zapaleniu mięśni, stawów i ścięgien, a także w chorobach zwyrodnieniowych i reumatycznych. Masaż klasyczny pomaga również w bólach kręgosłupa, wadach postawy, przy przeciążeniu mięśni i stawów, pomaga w gojeniu się blizn. Masaż klasyczny stosuje się też w chorobach przemiany materii, nerwobólach, a nawet w przypadku nadwagi.